Eucharystia rozpoczęła się od trzykrotnego obejście kościoła. W procesji wzięli udział kapłani, klerycy, Rycerstwo Ziemi Sandomierskiej w historycznych strojach, a także licznie zgromadzeni wierni i przybyli goście.

W homilii bp Nitkiewicz podkreślił, że pośpiech związany z szabatem sprawił, że Jezusa nie pogrzebano zgodnie z tradycją. Dopiero w poranek po zakończonym święcie można było dopełnić obrzędów żałobnych. Tymczasem żałobę zastąpiła radość, gdy pobożne niewiasty oraz apostołowie najpierw nie znaleźli ciała Chrystusa w grobie, a wkrótce potem Go spotkali.

– Tak, Jezus zmartwychwstał, prawdziwie zmartwychwstał. Χριστός Ανέστη! Αληθώς Ανέστη! – powtórzy za tydzień po grecku cały Chrześcijański Wschód. Zwykły powszedni dzień stał się ósmym dniem tygodnia. Stał się świętem, które będzie trwało wiecznie. Trzy wieki później, 1700 lat temu, cesarz Konstantyn Wielki ogłosił dekretem, że niedziela ma być w Imperium Rzymskim dniem wolnym od pracy, dniem świątecznym. Jednak już pojutrze te święta pozostaną wspomnieniem. Ktoś pójdzie do pracy, ktoś inny do lekarza, ponownie zapełnią się sklepy. Nawet jeśli taka jest kolej rzeczy, nie może ustać, zniknąć nasza radość biorąca się z tego, że Chrystus zmartwychwstał, że zwyciężył śmierć. Jego zwycięstwo dotyczy bowiem każdego z nas. Świat ogłosi jeszcze niejeden raz koniec chrześcijaństwa, będzie mówił o katolicyzmie w odwrocie i nazywał Kościół "tonącym okrętem" – to takie ludzkie kalkulacje, życzenia zwolenników cywilizacji bez Boga albo bełkot sprzedanych im tzw. katolickich publicystów. Tymczasem "Chrystus powstawszy z martwych już więcej nie umiera, śmierć nad Nim nie ma już władzy" – zapewnia św. Paweł. Jezus żyje i jest nami. On zwyciężył na krzyżu grzech, a nasze ograniczenia, braki, stają się szansą na nowe życie jeśli będziemy z Nim zjednoczeni – mówił biskup.

Na zakończenie homilii bp Nitkiewicz podkreślił, że Jezus pragnie wyprowadzić człowieka z duchowego zamknięcia i lęku, prowadząc go ku spotkaniu z Bogiem i drugim człowiekiem.

– Jezus chce wyprowadzić Ciebie i mnie z zamknięcia, z izolacji, w której się znajdujemy. Ponieważ dużo się ostatnio mówi o bunkrach, o miejscach tymczasowego schronienia na wypadek wojny, co jest jak najbardziej słuszne, myślę, że nasza duchowa, a nawet społeczna rzeczywistość przypomina właśnie życie w bunkrze. To może być spowodowane błędnym przekonaniem, że wszystko potrafię, że na wszystkim się znam, a może być również skutkiem lęku, poczucia zagrożenia. Ten pozornie bezpieczny bunkier, będzie jednak zawsze zimny i bezduszny, zamknięty na Boga i na drugiego człowieka. Jezus chce nas od tego uwolnić, chce, abyśmy przyszli do kościoła na Eucharystię, na Mszę Świętą, abyśmy przyjęli do serca Jego Ciało w Komunii świętej i poprosili o błogosławieństwo. O błogosławieństwo nie tylko koszyczka z wiktuałami, ale dla nas samych, dla naszych rodzin, o błogosławieństwo dla naszej ojczyzny. Wówczas wszystko się zazieleni i zakwitnie, jak otaczająca nas tutaj w Sandomierzu przyroda. Jezus Zmartwychwstały staje dzisiaj pośród nas. Unosi dłoń do błogosławieństwa i uchylając rąbka Swej szaty, kieruje ku nam promienie Bożego Miłosierdzia. W nich dojrzewają nasze codzienne nadzieje, a Ziemia napełnia się światłem z nieba. Takiego wspaniałego doświadczenia życzę Wam, Najdrożsi, na te święta. Niech nasze życie będzie niekończącą się Wielkanocą.  Błogosławionych i radosnych świąt! – zakończył bp Nitkiewicz.

Po Eucharystii biskup Nitkiewicz zwrócił się do wiernych jeszcze raz z serdecznymi życzeniami świątecznymi, dziękując za wspólną modlitwę przez całe Triduum Paschalne.