Kaznodzieja zwrócił uwagę, że znak popiołu przypomina nie tylko o kruchości ludzkiego życia, lecz także o konieczności spojrzenia na nie w perspektywie wiary. Jak podkreślił, pozostaje on symbolem tego, co ostatecznie zostaje z ludzkiej wielkości, niezależnie od osiągnięć, pozycji czy możliwości człowieka.– Miarą wielkości tej jedynej w roku środy – pozornie zwyczajnej, a jednak nadzwyczajnej – jest popiół, którego używamy do pokutnego posypania głów. Ten popiół to nic innego jak proch, resztki pozostałe po zielonych, kwitnących czy udekorowanych gałązkach. Tak samo będzie z naszym ciałem, to samo pozostanie z ludzkiej wielkości, bez względu na to, czy tkwiła ona w posiadanej władzy, inteligencji czy sukcesach – zaznaczył biskup.