Mszy Świętej przewodniczył bp Edward Frankowski, a w koncelebrze uczestniczyli profesorowie oraz wychowawcy seminaryjni, na czele z rektorem seminarium ks. Michałem Powęską. W uroczystości wzięli udział również członkowie wspólnoty seminaryjnej, rodziny alumnów, siostry zakonne oraz licznie zgromadzeni wierni.

W homilii bp Edward Frankowski podkreślił, że przyjęcie posług lektoratu, akolitatu i kandydatury do diakonatu to ważny etap na drodze do kapłaństwa. Zachęcał do modlitwy za powołanych, aby wytrwali w swojej drodze i byli kapłanami oddanymi Bogu oraz drugiemu człowiekowi. Zwrócił również uwagę na współczesne wyzwania i potrzebę kapłanów, którzy będą świadkami Chrystusa w codziennym życiu.

– Dzisiejsza uroczystość jest istotnym momentem na drodze powołania naszych alumnów. Przez przyjęcie posług lektoratu i akolitatu oraz kandydatury do święceń diakonatu wykonują oni kolejny krok w swojej formacji. Pamiętajmy jednak, że to tylko jeden z etapów ich drogi do kapłaństwa. Kapłaństwo to dar, ale i zobowiązanie. To nieustanne wzrastanie w wierze, miłości i oddaniu Chrystusowi. Dzisiejszy świat stawia przed nami wiele wyzwań, dlatego potrzeba nam kapłanów wiernych swojemu powołaniu, oddanych Bogu i drugiemu człowiekowi. Niech będą nie tylko głosicielami Słowa, ale także świadkami Chrystusa w codziennym życiu. Dlatego proszę was wszystkich o modlitwę za tych, którzy podjęli decyzję o pójściu drogą kapłaństwa. Proście Boga o ich wytrwałość, siłę do pokonywania trudności oraz serca otwarte na Boże prowadzenie – mówił kaznodzieja.

Podczas obrzędu udzielenia posług rektor seminarium przedstawił kandydatów do lektoratu i akolitatu. Następnie biskup, modląc się nad alumnami oraz przekazując im księgę Pisma Świętego i naczynie z komunikantami, wprowadził ich w nowe funkcje liturgiczne. Posługi te stanowią istotny etap w formacji kapłańskiej, przygotowując kleryków do przyszłej posługi duszpasterskiej.

Lektor, poprzez otrzymaną posługę, zostaje powołany do głoszenia słowa Bożego, odczytując je podczas liturgii oraz pomagając wiernym w jego zgłębianiu. Akolita natomiast wspiera kapłana w posłudze eucharystycznej, w tym rozdaje Komunię Świętą oraz troszczy się o naczynia liturgiczne i przygotowanie ołtarza. Kandydatura do święceń diakonatu jest pierwszym publicznym wyrażeniem woli przygotowania się do przyjęcia, w odpowiednim czasie, święceń w stopniu diakonatu oraz prezbiteratu.

Uroczystość w kościele seminaryjnym w Sandomierzu była nie tylko wyrazem duchowej dojrzałości alumnów, ale również znakiem ich gotowości do podjęcia kolejnych kroków na drodze do sakramentu kapłaństwa. Przyjęcie posług lektoratu, akolitatu oraz kandydatury do święceń diakonatu stanowi istotny moment w formacji seminaryjnej, w którym klerycy podejmują konkretne zadania na rzecz wspólnoty Kościoła, umacniając się w swoim powołaniu.