Uroczysta inauguracja rozpoczęła się Mszą św., której przewodniczył bp Krzysztof Nitkiewicz. Eucharystię koncelebrowali rektor seminarium ks. Michał Powęska, prodziekan Wydziału Teologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego ks. dr hab. Mirosław Brzeziński, prof. KUL, a także księża profesorowie, proboszczowie oraz przełożeni seminariów sąsiednich diecezji. W inauguracji nowego roku akademickiego uczestniczyli: władze samorządowe, przedstawiciele różnych instytucji, siostry zakonne, przełożeni wyższych uczelni kościelnych i świeckich oraz wierni.

Biskup Nitkiewicz powiedział w homilii, że dla chrześcijanina, a szczególnie dla kapłana, nie ma innego tytułu do chwały niż służba Jezusowi Chrystusowi. - Każdy duchowny może napisać na swojej wizytówce słowa św. Pawła z Listu do Rzymian: "Sługa Chrystusa Jezusa, z powołania apostoł, przeznaczony do głoszenia Ewangelii Bożej". Dotyczy to również w pewnej mierze kleryków studiujących w seminarium. W tym bowiem są nasza wielkość oraz istota naszej tożsamości - podkreślił biskup.

Nawiązując do 45. rocznicy wyboru kard. Karola Wojtyły na papieża, ordynariusz sandomierski zacytował św. Jana Pawła II, który mówił, że "odniesienie do Chrystusa jest absolutnie niezbędnym warunkiem zrozumienia kapłaństwa hierarchicznego", a przez to i samego siebie. - Może problemy z powołaniami związane są ze słabością naszej wiary, z tym, że za bardzo myślimy o sobie i o realizacji własnych planów? Tymczasem w centrum musi być zawsze Chrystus: prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek, za którym podążamy, dźwigając krzyż i umierając dla siebie, aby razem z Nim zmartwychwstać - zauważył kaznodzieja.

Nawiązał następnie do wypowiedzi włoskiego kandydata na ołtarze bp. Tonino Bello, który mówił, że symbolem kapłana ma być w jednakowej mierze stuła i roboczy fartuch. - Nasi sandomierscy klerycy posługujący przy stole zakładają długie białe fartuchy, które w połączeniu z sutanną tworzą niecodzienną kompozycję. Ale może właśnie ten widok jest symbolem tego, jak powinno wyglądać nasze kapłaństwo? Przecież sam Chrystus podczas ostatniej wieczerzy wstał od stołu, przepasał się prześcieradłem i obmywał nogi apostołom - powiedział biskup.

Na zakończenie Mszy św. ordynariusz podziękował ks. Rafałowi Kuładze za ostatnie lata pełnienia funkcji rektora WSD w Sandomierzu, natomiast nowemu rektorowi ks. Michałowi Powęsce życzył Bożego błogosławieństwa i sił w sprawowaniu powierzonych obowiązków. Słowa wdzięczności biskup skierował także do byłego dyrektora administracyjnego ks. Stanisława Tylusa, który pełni funkcję dyrektora Domu Księży Emerytów.

Dalsza część uroczystości odbyła się w budynku seminaryjnym, gdzie ks. Powęska powitał gości. Przedstawiciel Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II ks. dr hab. Brzeziński podziękował biskupowi ordynariuszowi za powstanie Instytutu Teologicznego oraz za afiliację WSD w Sandomierzu do Wydziału Teologii KUL.

Wykład inauguracyjny pt. "Szanuj to, co rozum ustanowił. Mistrz Wincenty - prawnik, który zmienił bieg historii" wygłosił dr Grzegorz Blicharz, adiunkt Katedry Prawa Rzymskiego Uniwersytetu Jagiellońskiego. Tytuł konferencji miał związek z obchodzonym w tym roku jubileuszem 800. rocznicy śmierci bł. Wincentego Kadłubka, patrona diecezji. - Mistrz Wincenty był prawnikiem, pierwszym absolwentem studiów prawniczych najlepszych ówczesnych uniwersytetów. W swoich pismach przekazywał podstawowe myśli prawne, takie jak: ochrona wolności zewnętrznej państwa wobec innych państw, podkreślając, że Polska ma swoje miejsce w Europie. Pisał o wolności wewnętrznej, indywidualnej, wolności każdego obywatela względem państwa oraz wolności i niezależności Kościoła wobec państwa. Wszystkie elementy struktury społecznej - obywatele, Kościół, władza - mają działać dla Rzeczypospolitej, dla Res Publica, na rzecz dobra wspólnego. Mistrz Wincenty podkreślał, że Polska ma swoją tożsamość kulturową, ale i tożsamość prawną - mówił prelegent.

Uroczysta inauguracja roku akademickiego zakończyła się wspólnym odśpiewaniem hymnu "Gaudeamus igitur".

Wyższe Seminarium Duchowne w Sandomierzu powołał do istnienia bp Prosper Burzyński w 1820 roku. Obecnie mieści się ono w historycznych budynkach po klasztorze benedyktynek. Formacja seminaryjna prowadzona jest na czterech płaszczyznach: intelektualnej, duchowej, ludzkiej i duszpasterskiej.