W sandomierskim Instytucie Teologicznym odbyło się pierwsze spotkanie mężczyzn, którzy wyrazili gotowość podjęcia się posługi nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej. Do tej pory nie było jej w Diecezji Sandomierskiej. Do uczestnictwa w spotkaniach formacyjnych zgłosiło się 57 mężczyzn wskazanych przez księży proboszczów. Niektórzy duchowni towarzyszyli swoim parafianom.

W słowie skierowanym do kandydatów bp Krzysztof Nitkiewicz podziękował za gotowość podjęcia się tak szczytnej i ważnej misji. Podkreślił, że Eucharystia jest największym i najświętszym darem Chrystusa dla Kościoła. Stąd każda posługa eucharystyczna musi być traktowana bardzo poważnie i powinna się łączyć z prawdziwie chrześcijańską postawą. Nie może być miejsca na improwizację i dowolność.

Przygotowanie obejmuje kilka spotkań formacyjnych, podczas których kandydaci pogłębią swoją wiedzę z zakresu teologii Eucharystii, liturgiki i duchowości. Zapoznają się zasadami posługi nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej oraz z pobożnością eucharystyczną i z kultem Najświętszego Sakramentu.

- Nadzwyczajni szafarze Komunii św. będą zanosili Komunię św. osobom chorym i starszym wiekiem, szczególnie w niedziele i święta. Jest to nawiązanie do tradycji z pierwszych wieków chrześcijaństwa, kiedy na zakończenie Mszy św. kapłan przekazywał Komunię św. wybranym osobom, szczególnie krewnym, aby zanieśli ją swoim chorym lub więźniom. Przykładem może być rzymski męczennik z III w. św. Tarsycjusz, który z tego powodu został skazany na śmierć - powiedział ks. Dariusz Sidor, koordynator formacji.

Kościół stawia nadzwyczajnym szafarzom Komunii św. wysokie wymagania. Mają oni wyróżniać się dojrzałością wiary, zdrową pobożnością eucharystyczną i intensywnym życiem sakramentalnym, wzorowym życiem moralnym i solidnością w życiu małżeńskim, rodzinnym, zawodowym i sąsiedzkim oraz odpowiednimi kwalifikacjami intelektualnymi, aktywnym uczestnictwem w życiu parafialnym, poważaniem u wiernych, a także innymi pozytywnymi cechami charakteru, takimi jak otwarta i służebna postawa wobec drugich, serdeczność i łatwość nawiązywania kontaktu z chorymi i ludźmi w podeszłym wieku.