Bp Wacław Świerzawski urodził się 14 maja 1927 r. w Złoczowie. Podczas okupacji kształcił się w średniej szkole handlowej, a także pobierał nauki na tajnych kompletach w liceum humanistycznym, uzyskując w 1944 r. świadectwo dojrzałości. Następnie wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego we Lwowie, które od 1945 r. było przymusowo przeniesione do Kalwarii Zebrzydowskiej. Święcenia kapłańskie przyjął dnia 11 grudnia 1949 r. w Kalwarii Zebrzydowskiej.

  Bp Wacław Świerzawski Archiwum prywatne

W latach 1949 i 1950 pomagał w pracy duszpasterskiej w Nysie, dokąd zostali przesiedleni jego rodzice. W latach 1950-1952 pracował jako wikariusz w parafii św. Wojciecha w Cieszanowie. W latach 1952-1957 był kapelanem sióstr dominikanek w Zielonce koło Warszawy, a w latach 1957-1964 - duszpasterzem akademickim przy kolegiacie św. Anny w Krakowie. W latach 1968-1989 pełnił funkcję rektora kościoła św. Marka w Krakowie. Przy kościele tym otworzył ośrodki duszpasterstwa liturgicznego i duszpasterstwa akademickiego dla studentów Papieskiej Akademii Teologicznej, zorganizował katechumenat i reaktywował Bractwo św. Zofii. Założył świeckie instytuty - Wspólnotę Przenajświętszej Trójcy (1956) i Wspólnotę Chrystusa Kapłana, Proroka i Króla (1971), a także zgromadzenie jadwiżanek wawelskich (1990). W Episkopacie Polski został w 1975 r. członkiem Komisji ds. Uchwał Soboru Watykańskiego II, a w 1980 r. - Komisji ds. Liturgii i Duszpasterstwa Liturgicznego. W 1979 r. otrzymał godność kapelana honorowego Jego Świątobliwości. W latach 1988-1992 sprawował urząd rektora Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie.

25 marca 1992 r., decyzją papieża Jana Pawła II, został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji sandomierskiej. 28 kwietnia 1992 r. otrzymał święcenia biskupie i odbył ingres do katedry Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Sandomierzu. Konsekrował go abp Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce, w asyście Ignacego Tokarczuka, arcybiskupa metropolity przemyskiego, Bolesława Pylaka, arcybiskupa metropolity lubelskiego, i Mariana Jaworskiego, arcybiskupa metropolity lwowskiego. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa: „Apostolus Iesu Christi” (Apostoł Jezusa Chrystusa).

Podjął w diecezji wiele inicjatyw dotyczących struktur i duszpasterstwa, takich jak powołanie ośrodka Caritas, Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, Stowarzyszenia Rodzin Katolickich, Akcji Katolickiej. Otworzył Dom Rekolekcyjny w Radomyślu nad Sanem, Katolicki Dom Kultury „Arka” w Racławicach i Liceum Katolickie im. św. Jadwigi Królowej w Sandomierzu. Przeprowadził II Synod Diecezji Sandomierskiej.

W ramach prac Episkopatu Polski był przewodniczącym Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (1994-2001), a ponadto zasiadał w Komisji ds. Duszpasterstwa Ogólnego (1994-2001) i w Radzie Naukowej (1997-2001). W 1994 r. został członkiem Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów.

7 października 2002 r. papież Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa diecezjalnego sandomierskiego. Od tego momentu mieszka w Zawichoście.