W kościele pw. Ducha Świętego w Sandomierzu wspólnie dziękowano Bogu za czas łaski i dzieła podjęte w naszej diecezji podczas Nadzwyczajnego Jubileusz Miłosierdzia.

Spotkanie rozpoczął koncert chóru „Papieskie perełki” ze Szkoły Podstawowej w Gościeradowie, który zaprezentował program poświęcony Bożemu Miłosierdziu.

  Występ chóru "Papieskie perełki" ks. Tomasz Lis /Foto Gość Na wspólnej modlitwie zgromadzili się kapłani, seminarzyści, siostry zakonne oraz wierni ze wszystkich dekanatów naszej diecezji, wolontariusze Caritas, osoby zaangażowane w dzieła miłosierdzia i posługę potrzebującym.

Rozpoczynając wspólną modlitwę biskup dokonał symbolicznego zamknięcia Bramy Miłosierdzia, którą przez mijający rok przekraczali wchodzący do świątyni pielgrzymi, mieszkańcy miasta i turyści.

Podczas homilii biskup Krzysztof Nitkiewicz zauważył, że chociaż jubileuszowy „Rok Święty Miłosierdzia” przeszedł już do historii, to prawda o Bożym Miłosierdziu powinna w dalszym ciągu nieść radość, otuchę i siłę, a także inspirować relacje społeczne. Ta prawda jest czymś niezwykłym, a zarazem naturalnym, gdyż Bóg był, jest i zawsze będzie miłosierny. Z kolei każdy człowiek potrzebuje stale Bożego Miłosierdzia, a nie tylko od czasu do czasu. Potrzebuje także miłosierdzia ze strony innych ludzi, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i wspólnotowym. W związku z obchodzonym Świętem Matki Boskiej Ostrobramskiej, kaznodzieja zachęcił słuchaczy do podążania śladami Maryi – Matki Miłosierdzia. Nawiązując do promieni okalających jej głowę na wileńskim wizerunku powiedział, że Maryja promieniowała Bożym Miłosierdziem, które przyjęła do swojego serca.

  Mszy św. przewodniczył bp K. Nitkiewicz ks. Tomasz Lis /Foto Gość Diecezjalne dziękczynienie zakończyło odśpiewanie hymnu „Magnificat”.

Podczas minionego Roku Miłosierdzia wierni naszej diecezji mogli przejść przez Bramę Miłosierdzia w kościołach stacyjnych oraz innych miejscach ustanowionych przez bp Krzysztofa Nitkiewicza i uzyskać odpust związany z obchodami Roku Miłosierdzia. Były to świątynie: Bazylika katedralna w Sandomierzu, bazylika mniejsza na Świętym Krzyżu, kościół pw. Ducha Świętego w Sandomierzu, sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Ostrowcu Świętokrzyskim, kościoły pw. Miłosierdzia Bożego w Tarnobrzegu, Skopaniu i Brzezinach, kościół pw. Jezusa Miłosiernego w Szwagrowie, sanktuarium Matki Bożej w Sulisławicach, w kościele pw. Źródło Miłosierdzia w Stalowej Woli, w kaplicy ośrodka Caritas w Rudniku nad Sanem, w kaplicach szpitalnych w Sandomierzu i Tarnobrzegu oraz w schronisku dla bezdomnych mężczyzn w Sandomierzu.

Do każdego z kościołów stacyjnych pielgrzymowały wspólnoty z poszczególnych parafii leżących w pobliżu kościoła stacyjnego. Ponad to w wielu miejscach organizowany były pielgrzymki poszczególnych zawodów, stanów czy grup duszpasterskich.

W wielu parafiach powstały grupy wolontariatu oraz parafialne oddziały Caritas, które podjęły posługę wobec najbardziej potrzebujących.

Bardzo konkretnym dziełem miłosierdzia uczynionym przez młodych zgromadzonych na Dniu Wspólnoty w Sandomierzu była pomoc materialna dla hospicjum przy parafii w Tarnobrzegu-Serbinowie. Zorganizowanie zbiórki funduszy było pomysłem samych młodych, którzy chcieli poprzez osobisty dar materialny wesprzeć najbardziej potrzebujących.