Tymczasem określenie to znane jest od zarania chrześcijaństwa, stanowi bowiem nieodłączny element naszej wiary. Wiedziony tym przekonaniem był zapewne kasztelan krakowski Żegota, decydując się na ufundowanie w Sandomierzu kościoła i klasztoru Kanoników Regularnych de Saxia, zwanych popularnie duchakami, którym zlecił prowadzenie szpitala i przytułku. Wierni zapisom fundacyjnym przez kolejnych kilka wieków opiekowali się najbardziej potrzebującymi, do czasu kasaty carskim ukazem. Wówczas ich dzieło przejęły siostry szarytki, a od początków tego tysiąclecia Caritas diecezji sandomierskiej. Więcej o dziejach i posłudze niesionej przez duchownych i świeckich w kompleksie Ducha Świętego w Sandomierzu na s. VIII.