Tak naprawdę to mało brakowało, a zostałbym dominikaninem. Do sercanów trafiłem dzięki siostrom józefitkom, które pracowały w mojej rodzinnej parafii. Dostałem adres do ks. Styki, który jako jeden z pierwszych był animatorem powołaniowym. Utrzymywaliśmy kontakt, wziąłem udział w rekolekcjach powołaniowych i byłem pewien, że chcę wstąpić do sercanów. Nie były to jednak łatwe czasy i dla pozoru pod koniec szkoły średniej złożyłem papiery do szkoły hotelarskiej, jednak po maturze zapukałem do furty sercańskiego seminarium – opowiada ks. Kazimierz Kowalczyk, z denkowskiej parafii.