Zaangażowali się bez reszty w tworzenie struktur nowego, w pełni niezależnego związku zawodowego – „Solidarności”. Wiązali z nią wiele nadziei, przede wszystkim na normalność, wolne życie. Nie żadne fajerwerki, luksusy, tylko żeby można było kupić w sklepie kiełbasę do kanapek dla dzieci bez stania w wielogodzinnych kolejkach. Co zostało z ich marzeń i nadziei opowiadają na ss. IV–V członkowie założyciele pierwszej, legendarnej już „Solidarności”.