Biskup Edward Frankowski urodził się 15 sierpnia 1937 r. w Kępie Rzeczyckiej k. Stalowej Woli. Święcenia kapłańskie przyjął w 1961 r. Jako wikariusz pracował w Hyżnem k. Rzeszowa i Jaśle. Następnie pełnił obowiązki proboszcza w parafiach: Stalowa Wola, parafia Matki Bożej Różańcowej (1967-1975), Stalowa Wola św. Floriana (1975-1978), Stalowa Wola par. Matki Bożej Królowej Polski (1978-1992). W 1989 r. został nominowany biskupem pomocniczym diecezji przemyskiej. Konsekracja odbyła się 5 marca 1989 r. w Stalowej Woli. W 1992 r. został biskupem pomocniczym diecezji sandomierskiej. Jako dewizę biskupią objął hasło: „Christus vincit” (Chrystus zwycięża).

Prowadził szeroko zakrojoną działalność społeczną. Bronił praw ludzi pracy, szczególnie podczas strajku w 1988 r. w Hucie Stalowa Wola. Jako duszpasterz ludzi pracy organizował pomoc i obronę działaczy opozycji represjonowanych przez władze komunistyczne, szczególnie w stanie wojennym. Wspierał tworzącą się „Solidarność” w Hucie Stalowa Wola i w Regionie Ziemia Sandomierska. W latach 1980-1992 pełnił posługę kapelana NSZZ „Solidarność”. Był represjonowany przez władze PRL. Instytut Pamięci Narodowej w 2004 r. przyznał mu status pokrzywdzonego przez system komunistyczny.

W Stalowej Woli inspirował inicjatywy społeczne, m.in. w 1982 r. pierwsze wybory samorządowe w blokach mieszkalnych, zakładał i organizował Studium o Rodzinie, Ośrodek Kultury Chrześcijańskiej, Klub Inteligencji Katolickiej, Towarzystwo Przyjaciół KUL, Tygodnie Kultury Chrześcijańskiej.

Przez wiele lat prowadził zajęcia z socjologii religii i katolickiej nauki społecznej w Wyższym Seminarium Duchownym i Instytucie Teologicznym w Sandomierzu oraz katolickiej nauki społecznej na Wydziale Zamiejscowym Nauk o Społeczeństwie KUL w Stalowej Woli.

Jest honorowym obywatelem Stalowej Woli, Honorowym Członkiem NSZZ „Solidarność”, został także odznaczony Wielkim Krzyżem Orderu Odrodzenia Polski.